laagje beschaving is dun

Tja, dan ben je een hoog gerespecteerd en veel onderscheiden kleinkunstenaar, bemoei je je met het publieke debat, en word je ongeveer gekruisigd. Datgene waar de meeste PVV-aanhangers juist zo van gecharmeerd zijn: "dan wordt het teminste een keer duidelijk gezegd", mag je blijkbaar niet van de andere kant doen. Herman van Veen kan er inmiddels over meepraten. Blijkbaar weten we als Nederlanders niet meer hoe we een felle politieke discussie een beetje beschaafd kunnen afdoen.
Mag je de PVV met de NSB vergelijken? Net zo goed of kwaad als de PvdA met de Oostduitse SED mag vergelijken. En je zult zien dat er massa's verschillen in zitten. En ja, je mag best stellen dat een beweging met 1 man aan het hoofd en zonder partijcongres nou niet bepaald het meest democratisch georganiseerd is. Dat de PVV geen constructieve oplossingen biedt. Maar dat maakt Wilders nog lang geen fascist. Het pleit in elk geval voor Wilders dat hij vandaag te kennen heeft gegeven dat hij de bedreigingen van Herman van Veen zeer kwalijk neemt.

Gooit HP/de tijd er nog een artikel overheen over de platen die Herman van Veen in Oost-Duitsland heeft uitgebracht en dat het regime daar aan verdiend heeft. Sorry, ik vind dat natrappen en een soort rechts-politieke correctheid met gebrek aan historisch geheugen. Er waren in de jaren 80 beperkte, maar wel redelijk normale economische betrekkingen met de DDR. Is iedereen die bladmuziek van Peters te Leipzig, serviesgoed bij de Xenos of een Praktika-camera kocht, dan wel batterijen inleverde, dan ook een collaborateur? Ik heb in '89 een reportage gezien over Hermans voorstellingen in Oost-Berlijn, waar hij het over de Muur en vrij reizen had: "we zien jullie graag in het Westen, maar daarna wel weer terug naar huis." Staande ovatie.

Sociale cohesie

De reden waarom ik de herdenking van de Val van de Muuur niet heb gezien, was dat ik, zoals wel vaker op een doordeweekse avond, zo mijn verplichtingen had in het berstuurscentrum. Nu was het een avond over sociale cohesie - hoe kun je de samenhang in buurten dermate vergroten, dat mensen 1) elkaar durven aan te spreken op gedrag en daarmee de leefbaarheid kunne vergroten en 2) er een netwerk ontstaat waarin buurtgenoten ook qua zorg en hulp wat voor elkaar willen betekenen

Het onderzoeksbureau B&A presenteerde hun resultaten van een gehouden enquete. Daaruit bleek, dat verenigingen en instellingen in Teylingen zelf weinig problemen op buurtniveau signaleren, en dat ok niet als hun werkveld zien. Lopende de discussie bleek ook wel, dat de meeste burgers die aanwezig waren meer zagen in een aanpak op dorpsnveau, dan wel in een veel kleinere buurt. En dat theoretische discussies of we wel de juiste wijkindeling hanteren, ons niet veel verder brengt.De trend was wel:  laten we wat gaan doen. zoals een bewoonster van de dorpsstraat in Warmond het treffend formuleerde: "De meeste mensen willen niet lullen, maar poetsen. Allen moeten ze soms nog leren hoe ze kunnen poetsen.".

Toen ik aan het eind naar buiten liep, stond een groep van ongeveer 6 deelnemers nog na te kaarten. Ik maakte een cirkelend gebaar richting de groep en zei: "dit is ook sociale cohesie". Met een lach van herkenning konden we daarna huiswaarts.

Die Wende - 20 jaar later

Ik volgde de gebeurtenissen in het najaar van 1989 van dag tot dag. Ik volgde een bijvak polemologie - de wetenschap van oorlog en vrede, en elke dag kon deze wetenschap destijds wel herschreven worden. Soms zelfs wel per uur, als toen de muur viel of toen Ceaucescu werd verdreven. De val van de Berlijnse muur is van alle grote historische gebeurtenissen wel degene, die op mijn eigen leven het meest een directe invloed heeft gehad. En nu is het 20 jaar geleden - meer dan de helft van mijn eigen leven. Ook heb ik inmiddels collega's met wie ik direct samenwerk, die toen nog op de lagere school zaten.
Ik ken Oost-Duitsland van voor , tijdens en na de Wende. Ik heb de eerste transformatie in Oost-Berlijn van dichtbij mee mogen maken. Ook dat na de eerste euforie een behoorlijke Wild-Westtijd aanbrak, en daarna ook nog jaren van desillusie. En nee, dan doel ik niet op de verkering met de Oostduitse S. die met Kerst 1989 begon en in 1993 uitging.
Met S. heb ik het veel gehad over de vergelijking Oost-Duitsland - Nederland. Over de cliche-beelden over het Oostblok  in de krant en op TV. Over de verlamming van een overdaad aan keuzes in de supermarkt. Over de verbazing die ze had bij het 'kinderlijke' van het Westen - Hello Kitty is nog van na die tijd. We schreven over Nietzsche, we dwaalden uren door musea. En hoewel ik gisteren de herdenking zelf niet heb kunnen zien, denk ik deze dagen wel veel aan haar. Zou ze nog iets van me herkennen, als IT-architect en als sociaal-democratisch gemeenteraadslid?

guerrilla politiek

't was weer "mooi" modderworstelen, rondom de herdenking van de moord op Theo van Gogh. De PVV die de nodige usual suspects uitmaakt voor handlangers van Mohammed B. , andersom een kop in De Pers dat Van der Laan Wilders een bedreiging voor de rechtsstaat zou vinden. Ik heb het artikel gelezen, en het staat er heel veel genuanceerder. MAar Wilders is de meester in de hit-and-run tactiek: kies je doelwit, schiet maar raak en zet'm weer op een lopen. Wat blijkt nou: heeft de PVV bij de algemene beschouwingen zo hard geroepen op een kopvoddentax, hebben ze het plannetje niet eens doorgerekend. Kijk, dat is nou constructief politiek bedrijven.
Nee, dan Van der Laan. Ik ben wel blij met hem als minister. blijft rustig, trekt zijn persoonlijke betrokkenheid in zijn overwegingen, is wel iemand waar ik steeds meer in ga geloven.

Mag-ie weg of niet?

Als Balkenende president van Europa zou worden, is dat ook voor het eerst dat een Nederlandse premier tussentijds vrijwillig vertrekt. En dan wreekt zich ons kiesstelsel, dat we de premier niet direct kiezen. Toch zou ik het erg merkwaardig vinden als we opeens met een kabinet Verhagen-I zouden zitten zonder dat de andere coalitiepartijen of de kiezer hebben kunnen zeggen, dat ze dat wel zien zitten.
Wat mij betreft dus: nieuwe premier, dan ook nieuwe verkiezingen. Ondanks de beroerde peilingen.

65=67

Hooglopende interne partijdiscussies,Ik heb zelf er geen problemen mee dat de AOW-leeftijd van 65 naar 67 gaat, zoals in veel andere europese landen. MITS er ook gewerkt wordt aan de aantrekkelijkheid van 50+ ers op de arbeidsmarkt. Ik wil best wel langer werken, maar dan moet het werk mij ook willen en meot het ook mogelijk zijn over langere tijd werk en prive goed te combineren. en eigenlijk nu al: ten slotte besteed je nu al een zeer groot deel van je week op of voor je werk, dus zoek de zin van je leven niet alleen erbuiten.

terug van weggeweest

bij de Cantabile Kennisquiz. Vorig jaar lukt het niet om een team samen te stellen, maar dit jaar waren we terug met Albert Vink, Gerrit en Sasskia van der Meer en Kees de Jong. Met izjn vijven werden we vierde, de beste prestatie ooit. We wisten de teams van de gemeente Teylingen, het CDA en de VVD achter ons te laten.Ondanks een nieuwe quizmaster met knap pitte vragen, zoals de hoofdstad van Paaseiland.

Verkiesbaar

Gisteravond op de ledenvergadering van de PvdA Teylingen is de lijst vastgesteld waarmee we de verkiezingen in gaan. Ik noem hier de eerste vijf plekken, die je als verkiesbaar zou kunnen beschouwen uitgaande dat we de huidige vijf zetels weten te consolideren - en dat zou gezien de landelijke trend die ten opzichte van 2005 geheel anders is voor de PvdA, al een waanzinnig goed resultaat zijn.
Het zijn:

1. Willem de Jong (Sassenheim)
2. Joost Peetoom (Voorhout)
3. Marijke Haroun (Voorhout)
4. Cock Lafeber (Warmond)
5. Esther de Ridder-Fien (Sassenheim)

 Wat valt op?
Van de huidige vijf fractieleden ben ik de enige die hier tussen staat.
Nu is Willem ook een 'oude rot' in het lokaal bestuur die het klappen van de zweep in Alphen aan den Rijn wel heeft leren kennen. Cock heeft zijn sporen in het Leidse verdiend. Marijke en Esther zijn nieuw. Hoe dan ook, na 3 maart zal ik in een compleet ander team opereren. Dat Albert Vink en Elsbeth Koek niet opnieuw verkiesbaar wilden zijn, was al wel langer bekend. Dat Hans Goudsmit en Gertrude Krijgsman zich uiteindelijk niet ter beschikking stonden, daar hebben we gisteren vrij uitvoerig bij stilgestaan. Dat is best een pittig gesprek geweest tussen afdeling, bestuur en kandidaatstellingscommissie. Maar het heeft gelukkig wel kunnen resulteren in een vastgestelde lijst, waarbij ik ook de voorzitter van de kandidaatsstellingscommissie, oud-voorzitter Kees de Jong, wel de complementen wil geven voor de rustige en heldere wijze waarop hij de uiteindelijk gemaakte keuzen in het advies aan het bestuur beargumenteerde.

Al met al is een optelling van individuele keuzen, niet een vooropgezet plan om eens flink de bezem door de fractie te halen. Daar zou ook geen aanleiding toe zijn: als fractie we winnen wat (Koudenhoorn), we verliezen wat (debat over woningbouw Narcissenlaan Sassenheim), we maken soms fouten, hebben ook wel intern soms dingen naar elkaar moeten uitspreken, maar we zijn zeker gegroeid en op elkaar ingespeeld.  Daar zullen we het komende half jaar naar mijn mening nog wel vruchten van kunnen plukken.
Maar eerst morgen maar de begrotingsbehandeling doen, kijken of we ondanks alle bezuinigingsdonderwolken Teylingen toch nog wat sterk en sociaal kunnen houden.

valt er wat te kiezen

Wel als het om de ontwerpwedstrijd gaat over de stationslocatie Voorhout. als je nog in de buurt van het bestuurscentrum komt, ga even kijken (tenminste, vandaag stonden de panele er nog wel, weet niet of het de komende dagen zo blijft). Vier bureaus hebben twee tot vier varianten ontworpen, van Efteling-achtige, pseudo romantische 'echt voorhoutse' architectuur, tot een nogal megalomaan plan waarin de nog geen 15 jaar oude huizen tussen de Jacoba van Beierenweg en het Raadhuisplein ook zouden moeten verdwijnen voor een forse strook hoogbouw.

Ik ben tot nu toe het meest gecharmeerd van de variant 'model Dorpsplein' van vanEgmondTotaalArchitectuur. Dat plan legt een mooie verbinding met het station zelf en is de enige dat een plein van een behoorlijk formaat realiseert. Maar goed, we zullen alle ontwerpen nog goed met elkaar moeten vergelijken.
Van Leo van der Zon vernam ik, dat de hele avond sowieso een behoorlijk succes was. Grote opkomst, veel gesprekken, veel schriftelijke reacties. En ook voor de bureaus zelf was het een aardige sesie, omdat ze op deze 'markt' hun ontwerp ook ten opzichte van elkaar moesten 'verkopen'.

techniek en emotie

Lijkt we de juiste combinatie om een aflevering van 'so you think you can dance' te winnen.
Maar woensdag bleek een heel technisch besluit in de commissie ruimte voldoende om een hoop emotie los te maken.
Wat was er aan de hand? De commissie Bezwaarschriften en Klachten heeft zich uitgesproken over de bezwaren tegen de vestiging van het voorkeursrecht op percelen in Hooghkamer en in de Boekhorstpolder. De wet Voorkeursrecht gemeenten maakt het mogelijk, om grondeigenaren te verplichten hun grond eerst aan de gemeente aan te bieden, en als die het niet wil kopen, dan mag de grond pas in het vrije marktverkeer worden aangeboden. Daarover heeft de gemeenteraad afgelopen februari al een belsuit genomen. De CBK heeft de bezwaren bekeken, en is tot het oordeel gekomen dat de gemeenteraad in alle redelijkheid het algemeen tegen het particulier belang af te wegen, en dat zij daarmee adviseert de bezwaarschriften af te wijzen. Puur formeel en technisch gezien is er daarmee geen aanleiding om ons belsuit te herizen.
toch waren er meerdere insprekers, met af en toe wel zware termen als 'valsheid in geschrifte' als het om het besluit ging. Ik kan me ook best voorstellen dat zo'n gemeentelijk besluit wel als een bedreiging voelt. Anderzijds dwingt de gemeente met dit besluit niemand om te verkopen, gaat de gemeente geen monumentale boerderijen slopen. We proberen alleen meer grip te krijgen op de grondposities in deze twee toekomstige ontwikkelingslocaties, nu de samenwerkingsovereenkomst met Heijmans is opgezegd. En voor sommigen, met huizen en grond in dat gebied, is dat best vervelend. Kan ik helemaal inkomen. Maar dat is ook het lot van een politicus, je kunt niet alle besluiten nemen die nodig zijn en het toch  iedereen naar de zin maken.

de kracht van het woord

Pieter Lakeman die de DSB bank op de knieen brengt.
Obama die de Nobelprijs voor de vrede krijgt
Wat zou nu het 'yes, we can' voor de PvdA kunnen worden?

Alle 13 goed.

Slecht nieuws: de PvdA staat in de landelijke peilingen van Maurice de Hond op 13 zetels. Goed nieuws: 't kan van hier af volgens hem alleen nog maar vooruit.

Met zulke vrienden

..heb je geen vijanden meer nodig. Agnes Jongerius zou met de duvel en z'n ouwe moer onderhandelen om de AOW-leeftijd op 65 te willen houden. Dus ook met de PVV. In plaats dat 'mijn' vakbond nu serieus werk maakt van de employabilitiy van ouderen, zodat ze ook de mogelijkheden hebben om op een duurzame manier tot 67 te KUNNEN doorwerken. Maar de FNV kijkt blijkbaar nog meer achteruit dan vooruit. Jammer.

Van Twitter ben ik niet zo'n heel grote fan, omdat ik wel meer te doen heb dan steeds maar regeltjes de ether in te slingeren. Maar de gedachte erachter, om 1 zin /quote je punt te maken, is wel aardig. Dat nu nog tot haiku's destilleren, en we lijken tot de meest zuivere vorm van denken te zijn verheven.Maar zo´n staat van verlichting heb ik nog niet bereikt.

• Beginnerscursus zandsculpturen maken bij de zandakademie: waarom lijkt mijn eerste hoofd van zand zo op Kees van Velzen (CDA) ?
  

• Begroting 2010: je hoeft er geen gaten in te schieten, probeer het gat van 2 miljoen eerst maar te dichten.
  

• Het spoor in Voorhout ondertunnelen: dromen kosten niks, de pot met goud staat aan het eind van de regenboog.

• De commissie ruimte van 14 oktober as: 22 agendapunten, ik houd mijn hart vast

• De PvdA in de peiling op 14 kamerzetels: we worden in 2011 wel 65... en wat mij betreft werken we dan nog wel even door
  

Gotspe van de week

De ontsnapte misdadiger Saban B. wil schadevergoeding voor het publiceren van een huwelijksfoto. Kan-ie krijgen, als hij eerst alles terug betaalt wat hij aan schade bij anderen heeft aangericht.
Is weer eens wat anders dan een voorstel voor kopvoddentax.

Aan het eind winnen de Duitsers.

Het voelt als het verliezen van een belangrijke voetbalwedstrijd. Je smijt je voetbalschoenen door de kleedkamer, en loopt een lekker partijtje te schelden op de tegenstander: “ Hoe kan het CDA, wel lippendienst belijden aan starterswoningen en als het erop aankomt, op zo’n luie manier niet thuis geven? Hoe kan de VVD, ja de partij van samen denken, durven en doen, zo’n standpunt innemen? Zonder dat samen te doen, zonder te durven staan voor de woon- en de toekomstvisie en zonder nadenken?”
Kortom, even afkoelen na het debat over realisatie van woningen op het terrein van tennisvereniging STV / Hoek Parklaan in Sassenheim. Eerder heb ik al geschreven hoe ik in de commissievergadering al een tabelletje verkeerd las. Op een of andere manier is de wedstrijd daarna niet meer goed verlopen. Ondanks dat fractiegenoot Hans Goudsmit me na afloop feliciteerde met een van mijn beste debatten ooit.

Ik troost me: er is in elk geval een beslissing gevallen. Maar er had zowel meer gekund. We hadden kunnen uitzoeken: hoe maken we een kwalitatief mooi wijkje, met een behoorlijke slag sociale woningbouw? De koudwatervrees heeft gewonnen, met geregeld verwijzen naar de stelling dat ‘we’ geen Vogelaarwijkje zouden moeten willen. Alsof iedereen in een huurwoning van een woningbouwcorporatie eng en crimineel is. Je zult maar politieman, verpleegkundige of installateur zijn, geen eigen kapitaal, maar wel zin om je met je vriend / vriendin te gaan samenwonen. Of een oudere met klein pensioen, die zijn of haar eengezinshuurwoning wil inruilen voor een betaalbaar huurappartement. Dan word je gewoon met zo’n houding geen recht aangedaan.

In de commissie had ik al aangegeven dat het totaal aantal woningen van 118 woningen in scenario 2 voor de PvdA niet heilig was, maar wel het vertrekpunt. Je kunt altijd het programma verkleinen als je niet uitkomt. Het CDA begon zelfs met: vanavond willen wij helemaal niet kiezen. De verrassing in de eerste termijn was, dat de VVD zei voor een scenario ‘1+’ te gaan (tussen de 70-90 woningen, waarvan 35-58 sociale sector) , terwijl onze indicatie totaan de raad was dat zij voor een scenario 2,5 waren (Ergens tussen de 90 en 118 woningen, waarvan 58-80 sociaal). Blijkbaar is er tussen de fractievergaderingen van maandag en donderdag wel intensief overleg tussen CDA en VVD geweest, en niet met ons of de andere politieke partijen. Terecht of niet, ik voel me als een verdediger die de spits van de tegenpartij op een cruciaal moment toch heeft laten lopen. Ik heb beide coalitiepartijen verweten, als de twee grootste in Teylingen, terugtrekkende bewegingen te maken, en heb ze uitgedaagd om toch met een keuze te komen. Die kwam dus, en inderdaad in de vorm van een amendement met een verkapt scenario 1: eengezinswoningen langs de rand en een minimum exploitatieresultaat van 2 miljoen euro. Voila, CDA frommelt de bal in de goal.

En dan spelen zo de vragen door je hoofd:

• Had ik in het debat dan toch moeten aansturen op uitstel? Het voorstel – een startnotitie, dus meer een richting waarin je tijd wil steken en nog lang geen definitieve beslissing- maar weer aan te houden?  Je mag toch van een gemeenteraad verwachten dat ze in de openbaarheid een keuze maakt?
• Hadden we de afgelopen weken dan toch achter de schermen moeten lobbyen om de coalitiegenoten mee te krijgen? Ik vind wel dat je dit soort zaken vooral in de openbaarheid, in het debat, moet doen en de achterkamer of wandelgang alleen in het hoogstnodige geval moet opzoeken. Maar ook dan is succes niet verzekerd. We hebben al eerder gemerkt rondom de woonvisie dat wij op dit punt met het CDA ook achter de schermen geen zaken kunnen doen.
• Hadden de PvdA zelf eerder moeten aansturen op een scenario 3? Misschien. We hebben dit in de fractie wel doorgenomen, en gekozen om toch zolang mogelijk voor scenario 2 als vertrekpunt te willen blijven: dat is toch waarvoor we staan. Als je dan zelf vanwege de haalbaarheid een amendement opvoert met scenario 3, heb je ook zo een imago dat je wel heel snel water in de wijn doet (hadden we misschien toch meer wijn in totaal gehad).
• Had ik in de raadsvergadering , toen ik verwees naar inventieve oplossingen, dan toch voorbeelden moeten toen uit tuindorp ‘ De Bongerd’ in Amsterdam-Noord, dat ik als voorbeeld aanhaalde? Is toch meer iets voor een commissievergadering.

Vragen, vragen, vragen. De uitslag staat na het fluitsignaal / de stemming vast. Tja, een voetbalwedstrijd speel je met 22 man, 1 bal en aan het eind winnen de Duitsers. Een raadsvergadering speel je met 23 raadsleden en 1 voorstel. Ik had alleen graag gezien dat de starters hadden gewonnen.

Getapt

Wegens succes op herhaling, achter de bar bij rugbyvereniging The Bassets op de  vrijwilligersavond. Zowaar met de huldiging van twee leden tot lid van verdienste, en wel Piet Sardijn en Carl Eikelenboom. Van die types waar een verenigng op draait: al vijfentwintig jaar bezig met het tappen in de feestweek, de sportreizen, enzovoorts.

 

Carl en Piet worden vereeuwigd in de wall of Fame

Meerdere leden er zeer te spreken over zijn dat we er weer waren.
Je bent er natuurlijk als eerste als gast-gastheer, maar tussen de bestellingen dor hadden we toch ook wel wat discussies, over overlast bij het Kagerplein, de uitzochtsloze situatie als je in de WAO zit,  en of Wilders daarvoor een oplossing biedt. En als iemand dan roept: "He Geert, die nog maar eens drie bier!", dan heffen we de Internationale maar aan.

 

Bloemen en een flesje als bedankje voor Gertrude Krijgsman en Albert Vink. Het genoegen is geheel wederzijds

Generale repetitie

Ja, zo langzamerhand gaan we weer de campagne opstarten voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2010. En zo was de braderie in Voorhout een aardige repetitie om te kijken hoe een en ander loopt. Natuurlijk stond de VVD er ook, als kampioen van de permanente campagne in Teylingen, maar de rest van de politiek, zelfs de SP die in het verleden nog wel eens een kraam met tomatensoep had, was er niet.

Of het aan het weer ligt, maar de reacties waren over het algemeen gemoedelijker dan bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen. Een opmerking over een kartavond van Bos en Balkenende (alsof wij moeten bijhouden wat ons boegbeeld wel of niet doet), maar ook gesprekken over de scootmobielvriendelijkheid van de braderie, de podiumzaal in de Agnes die voor Cultuur Verheft ook onbruikbaar is vanwege de pilaren,
Genoeg geleerd , ook weer qua kleine dingen, voor de nieuwe ploeg, oa met Esther, Marijke, Michel en Johan. Een schaar en stevig plakband is altijd handig, telefoonlijstjes, staafjes voor de ballonnen op dat niveau. Kortom, een mooie eerste wedstrijd om in vorm te raken.

Praatje voor de zaak

En wel de groentezaak van Van Kesteren. Ze belden vrijdagavond: "We zijn zaterdag niet open in verband met de feestweek en jullie biologische groentetas staat er nog. Komt U hem halen?"
En zo gezegd, zo gedaan, als laatste klant in een volledig schoongemaakte winkel. Maar tijd genoeg om even op straat een praatje te maken over de geweldige salade die ze hadden gemaakt voor het feest van de Kleine Kerk, de reconstructie van de Herenstraat en de overlast van de bouw van de Agnes. Daardoor dierven en derven zij ook een bepaalde hoeveelheid omzet: er zijn klanten, die bij gebrek aan parkeermogelijkheid vanwege uitladende vrachtwagens toch maar hun groenten ergens anders gaan halen. Op zich zijn ze heel blij dat er eindelijk iets gebeurt met de Herenstraat, maar ze zijn erg sceptisch of de beloofde vier maanden waarin de reconstructie gedaan moet worden, wel zal worden gehaald. En met de zorg, dat dat voor een aantal collega’s wel het einde kan betekenen.Ligt dus een mooie uitdaging voor de wethouder van de ondernemerspartij...