het betere netwerk

Eens in de zoveel tijd komen bestuurders (wethouders en gemeenteraadsleden) uit de regio Holland-Rijnland bij elkaar, en dit keer waren we te gast op de zorgboerderij Inversa in Woubrugge. Het thema was: hoe betrekken we jongeren bij de PvdA? En zo kort na de faliekant mislukte Europese verkiezingen een vraag met een extra lading. En het potje pessimistisch navelstaren, dan wel klassieke socialistische zelfkritiek, viel eigenlijk wel erg mee. Mede te danken aan de vlotte bijdrage van de afdeling Kaag en Braassem: een aantal vlotte dertigers, die het heel leuk hadden opgezet als paneldiscussie. En ook het verhaal van tweedekamerlid Diederik Samson over hoe hij betrokken werd via Greenpeace, was ook goed. Het aantal jongeren dat lid was en meegekomen viel wel tegen (nou ja, tegen: als maar 15% van de actieve PvdA’ ers onder de 50 is, scoorden we nog best heel aardig).
Een paar lijnen uit het gesprek:

• De PvdA kan alleen succes hebben als ze de brug blijft slaan tussen loager en hoger opgeleiden, tussen de socialistische en de sociaal-liberale vleugel, tussen minderheden en autochtone Nederlanders. Juist in het verenigen van de belangen die ook de SP, Groen-Links, D66 behartigen, daarin moet onze kracht liggen (ahum, als we dan maar niet a la de V&D verzuipen in een veel te breed, niet-exclusief assortiment…)


• De werkgroepjes van ‘ oudere’ en ‘jongere’ PvdA’ers kwamen – in iets andere bewoordingen- wel uit op dezelfde idealen: solidariteit is wel een gedeelde noemer
  
• Ook jongeren hebben levenservaring in te brengen: de blik van hun generatie, en wat er in de politiek aan inhoudelijke kennis nodig is, kun je als je je kwaad maakt best snel verwerven. En op de middelbare school doe je ook al heel wat ervaring op met relaties opbouwen, organiseren, enthousiasmeren.


• Wat moet je vooral niet doen om jongeren te laten aanhaken: te snel met verantwoordelijkheden opzadelen, naar het partijcongres sturen, te lange vergaderingen laten bijwonen.


• Een goed verhaal moet ook niet te langdradig zijn. Benantwoord de vraag: Waar staat de PvdA voor?. Eerst maar met een wedervraag: “ En wat vind jij belangrijk?”.

De jongeren, onder leiding van Diederik Samson



De 'oudere' groepen hadden de zon opgezocht

De humor van Ard

Da’s dan wel weer leuk. Ard van der Steur greep het wisselen van fractievoorzitter bij TriLokaal aan voor een stevig stukje liberale profilering. De nieuwe fractievoorzitter van TriLokaal, Rob ten Boden, is namelijk afkomstig uit de VVD-gelederen. Maar Ard deed het oprecht, al moet hij niet te ver doorschieten in zijn rol als spreekstalmeester. Hij bood Gerard van der Lubbe een grote fles Kaagbitter aan met de ‘ bittere tranen geplengd door de VVD om het afscheid van de favoriete oppositieleider’ aan – je moet dit als oppositie maar als compliment kunnen zien. En Rob kreeg een klein kruikje met Kaagwater als symbool voor de vreugdetranen van de VVD, nu TriLokaal dus ook zo ongeveer weer terug in het liberale nest kan worden verwelkomd. Inhoudelijk gaat het natuurlijk nergens over, maar dit soort acties doet het wel goed om de onderlinge relaties wel aan te halen: het gaat niet alleen om de inhoudelijke discussie, maar ook om de mensen erachter die hem voeren. Daar heeft Ard ook zeker gevoel voor en dat kan ik goed in hem waarderen.

'k zat erbij en ik keek ernaar

Wat een aanfluiting, de uitslagenavond en het fractievoorzittersdebat bij de NOS gisteravond.

1. Overwinningsspeech wordt halverwege onderbroken door.. de uitslagen van Bolsward.


2. Veel geklaag over dat de Europese lijsttrekkers zo onbekend zijn, maar wel afsluiten met een discussie tussen fractievoorzitters in de Tweede Kamer


3. aantal technische storingen niet te tellen


4. Debat? Zelden heb ik zo'n groep volwassen mensen zo onbeleefd door elkaar zien praten.

En Wilders? wel knap hoe hij met twee maten het 'cordon sanitaire' afmeet en onoverbrugbare verschilpunten gelijk als boycot benoemt. Wel knap hoe hij zijn mantra's herhaalt en herhaalt, zijn 'onversneden geluid'. Wel knap hoe hij Barry Madlener als een schoothondje naar hem laat opkijken. Maar welke 'vrijheid' kunnen we, nu hij here-to-stay is, nu daadwerkelijk van hem verwachten?

7-4=3

Knal. Niet de VVD, maar de PvdA zakt bij de Europa-verkiezingen krakend door het ijs. Ja, deze keer hebben we verloren, niet aan de SP maar aan de PVV, D66 EN Groen Links. Alle driemet een heldere boodschap, zelfs zo simpel als: "europa JA" of "Nederland eerst". De beiden sociaal-liberale partijen met een boodschap die duidelijk en met energie uitstraalde waar ze VOOR waren. Eerlijk gezegd: voor mij is het dit keer, met nadruk op het belang dat ik zelf duurzame energie en een gezonde voedselketen leg, Judith Sargentini van Groen Links geworden. De PvdA zat meer defensief op de ontslagbescherming. Ik zie toch meer in het creeren van nieuwe kansen dan angstvallig proberen te houden wat je denkt te hebben.

Als ik in Teylingen kijk wat de grote verschuiving is: VVD: stabiel, ze zitten hier in de Bollenstreek in hun Grassroots. PvdA: de helft van gebruikelijk. D66 explosief gegroeid. SP gelijk gebleven. PVV : ongeveer 16%, vergelijkbaar met wat de LPF deed. En een bijzonderheidje: op het stembureau Warmond-Kagertuinen ging maar 1(!) stem naar de PvdA., gelijk aan lijst 17, Libertas.

Kijken we naar de PvdA grassroots (Noord-Nederland): hele forse verliezen van de PvdA aan de PVV, in sommige gemeenten verschuivingen tot een kwart van het electoraat dat bij Europa-verkiezingen opkomt. Het ligt dus per regio verschillend.

Een van de charmes van de PvdA was toch de breedte van de beweging (in die breedte zit ook het STERK en sociaal!) Ga je te sterk over conservatief-links, dan, blijkt nu, kan ook sociaal-liberale vleugel wegbreken want daar is ook een redelijk alternatief voor... Deze bewegingen geven aan dat de PvdA geen andere partijen moet willen imiteren. Af van het wankelmoedige (met m.i. de JSF-discussie als dieptepunt). Maar terug naar de kern: waar zijn we onomstotelijk, hartstochtelijk VOOR?

fiets! (3)

Maar even een plaatje van de nieuwe "verbetering" van het fietspad langs het Amadeus-gebouw. Kleine correctie op mijn eerdere blog: de bebording (niet nieuw) geeft aan dat het inderdaad alleen een fietspad voor fietsen is. Maar ja, daar horen ook aanhangers, voorwielbagagedragers en bakfietsen bij...

Voor de rest houd ik het nu kort. Iets te veel last van een hooikoortsreactie om scherpzinnig te zijn. Ik skip daarom vanavond ook de prijsuitreiking aan de VVV Warmond. MAar goed, de eerste fietsdag gaf al voldoende voldoening.

briljant plaatje van de Echte partij van de vrijheid

Met dank aan Robbert Baruch voor het speurwerk

Welsprekendheid.

Commissie ruimte. Volgens Wethouder van der Zon komt de raad bij de Carroussel van Sassenheim – geen kermis, maar een reeks verknoopte projecten van de Oude Haven tot verplaatsing van de tennisvereniging STV) nog regelmatig “ aan snee”. – ik vermoed, dat we gewoon “ aan de beurt” zullen komen. Een beetje googlend blijkt de uitdrukking uit de vervening te stammen (Goh, vind ik als verdwaald Veenkoloniaaltje ook nog iets terug van mijn roots), en vooral in het (Noordwijks) beleidsjargon tot hits te leiden.

Andere, briljante verhaspeling in dit debat van een willekeurig niet nader te noemen raadslid: “Met onwillige paarden is het kwaad appelen eten.” Nu kun je best een appeltje met iemand te schillen hebben, met als gevolg dat met onwillige honden het kwaad hazen vangen is. Ook een gegeven paard moet je noch in de bek kijken noch achter de wagen spannen. Zo gecombineerd klinkt het best diep, maar wat zou het betekenen?

Kant en de krant.

Ik zou er nog op terug komen. Boek heb ik nu bijna uit. Briljant gestart. Als polemiek uitstekend. Meer het fileermes dan de botte bijl, en het houdt je daarmee scherp. Maar Rob Wijnberg kan ook net een spade dieper. Kortom, erg nrc.next. Maar ik ga Rob zeker verder volgen. Vooral het onderscheid tussen negatieve vrijheid (vrij van belemmeringen) en de Kantiaanse positieve vrijheid (de eigen keuze van de principes waarop je je leven inricht) weet hij, beter dan mijn filosofiedocenten twintig jaar geleden, helder te schetsen. Net zoals de spagaten van Trots op Nederland, PVV en PvdA. Politiek als ritmische gymnastiek...

In Europa.

Zaterdagochtend vroeg, kom ik Jos Warmenhoven, befaamd plaatselijk architect en buurtgenoot tegen. “Joost, wordt het niet eens tijd dat jij Europa in gaat? Als ik nog zo jong als jij was, wist ik het wel.”
Blijkt-ie net een excursie met de rotary naar Brussel te hebben gehad, naar het Europees Parlement. En enthousiast teruggekomen. Ik vat het maar op als een groot compliment, dat-ie mij dat soort zaken ook toe zou vertrouwen. Of dat Jos mij toch nog jonger inschat dan ik ben. Of zou hij me toch uit Teylingen weg willen hebben…
Ach, beroepspoliticus is al geen baan maar een (honden-)leven. En in Brussel helemaal, want je wordt toch verpoot uit de grond waar je wortelt, en moet je met bijna 30 andere nationaliteiten buigen over zaken over worteljam en de grootte van de keukens van verzorgingstehuizen. En als je belangrijk wordt, ook over immigratiepolitiek en luchtverontreiniging. Heel belangrijk, maar ook taai en complex. Kortom, Brussel zal het voor mij zeker niet worden.
Lastig, met die verkiezingen trouwens komende donderdag. Stem je PvdA, stem je ook voor de fractie waarin ook de declaratiecultuur van Labour terugkomt. Stem je CDA, stem je voor Berlusconi, Stem je D66, stem je via een lijstverbinding ook voor Hans van Baalen (goed politicus, maar niet mijn pakkie-an en met de ongelukkige uitlatingen van Mark Rutte over de Holocaust-ontkenning toestaan…).
Kortom, ik ga het erg bij mijzelf houden. Biologische landbouw, groene energie.

Fiets!(2)

Een raadslid moet zich met hoofdlijnen bezighouden
Een raadslid moet zich met hoofdlijnen bezighouden
Een raadslid moet zich met hoofdlijnen...

Maar er zijn zo van die details in de uitvoering die me razend kunnen maken.
Wat is het geval? Mijn kinderen gaan op school in het Clustergebouw langs de Jacoba van Beierenweg, en in de dependance in het Amadeusgebouw 100 me verderop. Daar tussen ligt een (kort) fietspad. De gemeente heeft, “ vanwege klachten over bromfietsers” op dat fietspad een fietssluis geplaatst. Van die onmogelijke dingen waarvoor je als fietser moet afstappen om een slalom uit te voeren. Ze hebben niets, maar dan ook niets met het bevorderen van comfortabel fietsen en doorstroming te maken. En ja, ik heb er wel enige allergie tegen, ook tegen die bij de Krooshof en de Beethovenlaan, om er eens twee te noemen waar ik met enige regelmaat langskom.

Nu wordt dit fietspad langs het amadeusgebouw nog weinig gebruikt, omdat de wijk Hooghkamer nog niet is gebouwd, op een paar tijdstippen na: juist ja, het brengen en halen van kinderen naar school. Wat wij ouders toch vooral het liefst op de fiets moeten doen. En dat is dus geheid chaos, en ook nog eens vlak voor een driesprong met de Engelselaan die binnenkort nog gereconstrueerd moet worden vanwege de verkeersveiligheid. En dit is nu typisch zo’n constructie die, op de spitsuren met al die kinderfietsjes, de ouders doet besluiten toch maar met de auto te gaan, want die kun je tenminste op het parkeerterrein naast sporthal de Tulp nog prima kwijt.

ls er al een serieus probleem zou zijn met bromfietsers (vraag ik me dus ernstig af: van waar naar waar zou dat verkeer moeten lopen? En bij het fietspad staat keurig een bord dat bromfietsers er gewoon langs mogen), pak dan het hele kruispunt in 1x aan. En als je al iets wil doen, ontwerp het dan tenminste een beetje fietsvriendelijk.

Maar goed, een raadslid behoort zich met de hoofdlijnen bezig te houden.
Een raadslid moet zich met de hoofdlijnen bezighouden
Een raadslid moet zich met de hoofdlijnen...

Fiets! (1)

Zaterdag 23 mei opende de VVV Warmond een nieuwe fietsroute richting strand. En omdat de VVV Warmond dit jaar het vrijwilligerscompliment hebben gewonnen, mochten ze kiezen bij welke activiteit zij de fractie van de PvdA als medewerkers wilden inzetten. Ze kozen voor bewmanning van het startpunt van de nieuwe fietsroute. Het was schitterend weer. Warmond werd zoetjesaan wakker, de markt was nog rustig, een wat watersporters wippen bij de Albert Heijn aan. Er komen veel bekenden langs, die op uiterst subtiele wijze begroet worden: “ He Nel, weer veel te lang onder de zonnebank gelegen?”


Maar na een rustig en opgeruimd begin begint het toch aardig storm te lopen. We hadden gevraagd, hoeveel routes ze dachten te slijten. Ze hadden jaren met vier, of veertig, ’t kon allemaal. Uiteindelijk hebben we wel stevig door moeten rapen, voor de folders en het luinchpakketje, want uiteindelijk hebben we meer dan zestig routes omgezet. Het had allemaal nog forser gekund, want we zijn herhaaldelijk gevraagd naar het knooppunten-routesysteem dat af had zullen zijn. Zonde dat dat project in de vertraging is geschoten, we hadden enige tientallen beschrijvingen kunnen slijten. “want op de Veluwe werkt het ook zo goed”.
Daarnaast zijn we ook gevraagd naar wat we nu in PvdA-outfit bij de VVV deden. dit gaat toch niet over de Europese verkeizingen? Nee, maar deze rolverwarring was wel een mooie gelegenheid om uit te leggen waarom wij nu achter de kraam van de VVV Warmond stonden: omdat ze het zelf hadden verdiend.

aanradertje (denk ik)

Zijn ze er nog, van die boeken die er als een moker in slaan?
Met enkele collega's op mijn werk is er het laatste jaar een soort van 'leesclubje' ontstaan. Ja, en dat onder IT'ers. We hadden Dimitri Verhulst al stukgelezen voordat hij de Libris Literatuurprijs won, en nu kwam E. aanzetten met een boek van Rob Wijnberg: "Nietzsche en Kant lezen de krant, denkers van vroeger over dilemma's van nu".

Rob Wijnberg, Winschoten 1982. Scherpe columns in de nrc.next. En een denker in de polder die WEL de maatschappelijke relevantie van de filosofie op de kaart van Nederland zet. Het kan dus toch. Wat slaat er zo in? De kanttekeningen bij de vrijheid van meningsuiting, de illusie van de zekerheid (Goh? Hoe is die leus van het CDA voor de Europese Verkiezingen ook al weer? "Werken aan zekerheid")
Meer volgt als ik het boek uit heb.

Een open samenleving blijft kwetsbaar

7 mei 2002. In Pont de Cirou, Tarn-et-Garonne zitten we aan het ontbijt. Onze vriend Joop heeft vers brood gehaald. hij stormt op de ontbijttafel af: "Pim Fortuyn is vermoord!". "Ach, doe niet zo gek. 't Is nog wat vroeg voor grappen."

30 april 2009. Op het terras van het NIVON-huis 'Morgenrood' in Oisterwijk zitten we in het zonnetje heerlijk aan de koffie. Martine stormt op de picknicktafel af: "Een aanslag op de koningin in Apeldoorn!". "Ach, doe niet zo gek."

Maar het was weer geen grap. Weer geen moslim-terrorisme. Maar wel weer een teleurgestelde blanke mannelijke dertiger. We hadden binnen een paar seconden al wel door dat dit om een zieke eenmansactie moest gaan: wie een dergelijke aanslag "succesvol" wil beramen, doet dat niet in een Suzuki Swift (een van de lichtste autotypen die in Nederland rondrijdt), maar in een Dodge Ram pickup, Toyota Landcruiser, of iets anders met vier grote banden, veel staal en veel vermogen.

En toch, de gruwelijkheden die een ontheemde heftruckchauffeur met een boodschappenkarretje teweeg kan brengen: kun je je als maatschappij daartegen 'wapenen'? Los van het onderzoek wat er de komende maanden gedaan wordt (en heel terecht wordt er uitgezocht of de beveiliging eigenlijk wel op orde was) : naar mijn mening moet je niet alles op zijn Amerikaans willen dichtspijkeren. Met een bepaalde openheid en toegankelijkheid van je nationale feestdagen en van je staatshoofd, daar hoort ook een bepaalde kwetsbaarheid bij. En met alle medeleven voor de slachtoffers en hun dierbaren: de angst mag dit land niet gaan regeren. In 2010 zullen drumbands en Antilliaanse dansgroepen nog steeds onze koninklijke familie op straat moeten kunnen begroeten. Al zal het gevaar nog steeds uit een onverwachte hoek kunnen blijven komen: niet van extremisten met lange baarden. Het kan je buurman zomaar zijn.

Dus toch: blijf op straat staan, blijf elkaar groeten, houd interesse voor elkaar. Kleine dingen misschien, waarvan je nooit weet of je iemand daarmee "binnenboord" houdt. Maar laat het dan een symbool zijn, dat de angst niet jou regeert.

foutje, bedankt

Elke stem telt. en ja, ook als 1mansfractie kun je een stemming maken of breken. Sinds gisteravond wil ik iin elk geval nooit meer het verwijt horen, dat vanwege de zeer brede coalitie (CDA+VVD+PvdA)=19, elk voorstel van het college het wel zonder meer zal halen. Immers, zelfs met 2 van de drie collegepartijen heb je altijd meer dan de helft van 23. Verondersteld, dat alle raadsleden ook aanwezig zijn.
Gisteravond hebben we lang gedebatteerd over de aanleg van 72 passantenplaatsen op Koudenhoorn. En die 72 was in de ogen van TriLokaal en het CDA te veel en te duur. Ze dienden een amendement in om dit terug te brengen naar 30. Dit amendement haalde het net niet: VVD, PvdA en D66 stemden tegen : 10 tegen 11. Vervolgens bleek in de stemming over het ongewijzigde voorstel de verhouding net even anders te liggen: VVD en PvdA voor; CDA, TriLokaal en D66 tegen. weer 10 tegen 11, omdat Hans Goudsmit (PvdA) en Ard van der Steur (VVD) afwezig waren.
Wel een hoop geroezemoes na de stemming, omdat vooral het tegenstemmen van D66 eigenlijk totaal onverwacht kwam. Sterker nog: hadden wij als PvdA geweten dat die zou kunnen gebeuren, hadden we het amendement van CDA en TriLokaal WEL gesteund, omdat we met hun steun dan nog tenminste 30 extra passantenplaatsen hadden gekregen. Nu gebeurt er niets: niet het opknappen van de bestaande plekken, geen douches, geen toiletten, geen verlichting. OK, eigen fout, hadden we in het debat maar moeten vragen wat D66 zou gaan doen. Kortom, denk nooit dat je het spelletje helemaal door hebt. verrassingen blijven

Je kunt niet loslaten wat je niet hebt omarmd

Donderdag behandelden we in onze algemene beschouwingen rondom de kadernota ook de uitgangspunten voor de meerjarenbegroting. Een daarvan, waar wethouder financien Van der Zon mee aan de gang wil, is het volgen van de nullijn: ervan uitgaan dat de inkomsten op hetzelfde niveau blijven, en de uitgaven daarop ook bevriezen. Tot nu toe hanteert Teylingen een heel andere lijn: namelijk het toepassen van een inflatiecorrectie. dus als alles gemiddeld 2% duurder worden, laat je de gemeentelijke begroting ook met 2% groeien en vraag je ook 2% meer gemeentelijke belastingen. Dan kun je materieel gezien hetzelfde blijven doen.
Die laatste lijn is op langere termijn gezond. Door op de absolute nullijn te gaan en te blijven zitten, hol je uiteindelijk de gemeente helemaal uit. De hele wereld wordt elk jaar iets duurder, dus als gemeente kun je uiteindelijk minder en minder uitvoeren. En dat betekent uiteindelijk: te weinig mensen om het verplichte werk te doen, de ondersteuning aan verenigingen en instellingen heeft minder en minder te betekenen, onderhoud gaat achteruit (want je kunt minder vervangen en repareren). En, als je dan uiteindelijk toch gedwongen moet verhogen, komt de klap in 1x heel hard aan en wordt er weer moord en brand geschreeuwd. Nog niet zo heel lang geleden hebben we dat in Noordwijk gezien: jarenlang stelselmatig de OZB te weinig verhogen, en dan in 1x tientallen procenten.
En dan heeft de VVD in het debat nog het lef om te stellen, dat de PvdA de nullijn wil loslaten. Beste Ard van der Steur: Je kunt niet loslaten wat je niet hebt omarmd. Dat het college vorig jaar, op het laatste moment, voorstelde de OZB niet te verhogen omdat dat financieel niet nodig was, betekent nog lang niet dat Teylingen structureel de inkomsten en uitgaven moet bevriezen. Bovendien heeft de PvdA daar toen ook onze kanttekeningen bij gemaakt. Laten we de voorstelling van zaken wel helder houden.
Toch kan deze discussie nog wel heel spannend worden. Het CDA staat tot nu toe dicht bij onze positie ( begroting verhogen met inflatie en voor de toename van het inwoneraantal), maar schoof wel in de discussie heen en weer. D66 en TriLokaal steunen de VVD. En daarmee is de voorlopige tussenstand in raadsleden op dit punt 12-11 tegen de nullijn.

beleefd bedanken

Noormaal zijn referenda best aardig om te peilen wat de voor- en tegenstanders van een stelling of keuze zijn. Dat is moeilijk genoeg, omdat formulering van de vraag de beantwoording fors kan beinvloeden. Maar neem nu de ledenraadpleging van de FNV, die mogelijk toch een rol gaat spelen in de alternatieven die de SER gaat zoeken rondom verhoging van de AOW-leeftijd. de vraagstelling lijkt redelijk neutraal: kunnen de FNV-leden wel of niet instemmen met de afspraken met het kabinet?
Maar dan komt het. de begeleidende, door Agnes Jongerius ondertekende brief, eindigt nog met de zin "Uw mening is goud waard!" Lekturama-achtige marketingkreet, maar daar prikken we doorheen,. In de toelichting op het refrendum staat: "'Ja' tegen deze afspraken betekent: 'Nee' tegen AOW naar 67" en daar bovenop bescherming tegen werkloosheid en van koopkracht. 'Nee' betekent een vrijbrief voor het kabinet om zijn gang te gaan en een verdieping van de crisis, meer werkloosheid en aantasting van de koopkracht. In VET afgedrukt. Hoezo is de FNV in mijn mening geinteresseerd? Door dit soort stellingen te poneren is er geen keuze mogelijk, want wie wil nu crisis en werkloosheid?
Beste FNV, deze demagogische beker laat ik lekker aan mij voorbij gaan. Mijn mening is helemaal geen goud waard, u dringt de uwe aan mij op. En daar pas ik voor.

blamage

Vanavond was een inspreekavond voor het Komplan Warmond. Hoop controversiële dingen, als de Liduina, de Krocht, en Fort Marina. De griffie en de voorzitter hadden op veel insprekers gerekend, en daarom was de avond opgedeeld in vier blokken van een uur. Nu bleek in blok 2 over Koudenhoorn en de Gemeentehaven dat er nauwelijks mensen zich voor het spreekrecht hadden gemeld. En dus was in alle wijsheid besloten de blokken van 21:00 en 22:00 maar een uur naar voren te trekken. Aangemelde insprekers geïnformeerd, en die konden wel eerder komen ...
Maar helaas, een rondgezonden brief leidt er ook altijd toe dat er toehoorders komen die zich NIET aanmelden. Stond er om 21:00 een groep van zo'n 30 inwoners rondom Fort Marina op de stoep, die wel eens wilden horen wat er over de plannen voor de jachthaven Fort Marina te berde werd gebracht. Helaas pindakaas, alle insprekers over dat onderwerp waren om 20:45 al klaar en zo goed als allemaal al richting huis...
Daar sta je dan als gemeente, met al je goede bedoelingen over burgerparticipatie, met al je goede bedoelingen over gestroomlijnde procedures. Met wijkbezoeken en -avonden. In 1 keer heeft Teylingen bij deze inwoners het image van: de gemeente piepelt ons, houdt ons voor het lapje, en wil niet luisteren. Geef ze eens ongelijk. Het spreekwoord zegt: vertrouwen komt te voet en gaat te paard, en in dit geval heette het paard Henri Buitenzorg. Hans Goudsmit en ik proberen nog enigszins te redden wat er te redden valt, maar veel was dat niet. En al ben je als toehorend raadslid niet verantwoordelijk voor de gang van zaken, ik trek me dit wel aan. Immers, procedurele afhandeling en politiek is niet uit elkaar te trekken als het om bestemmingsplannen gaat.

Pleidooi voor een dievengilde

Vrijdag nam mijn zusje mij, nog voor mijn verjaardag, mee uit eten in het pittoreske dorp Laren. Een mooi oord, waaraan de moderne tijd ook niet voorbij is gegaan. Zo kwam ik na een goede maaltijd met zalmteriyaki en espresso-pannacota terug bij mijn auto en was mijn zijruitje ingetikt. Mijn werktas gestolen.
Da's om 22:30 best effe lastig. Politie komt niet langs en de aangifte moet via internet, de pechhulp doet niets en de verzekering heeft er een apart bedrijf voor. Dus de Autotaalglas komt voorrijden en in totaal een uurtje later kan ik richting bed. Dat wordt de komende week weer afspraken maken voor de definitieve reparatie en vast een hoop gebel en administratief gedoe.
Zaterdagochtend word ik gebeld. Een mevrouw uit Laren heeft mijn tas in de bosjes langs een fietspad gevonden. Dus ik zaterdagmiddag met bos bloemen weer richting Laren, en bijna, bijna alles zat nog in de tas.. Alles, behalve twee handsfree headsetjes voor de bedrijfsBlackBerry en mijn eigen privémobieltje. Twee lullige dingetjes met een totaalwaarde van nog geen tien euro. Dat de “ heren” geen interesse hebben in een spiksplinternieuw boek over bedrijfsarchitectuur, alla. Hadden ze maar een vak moeten leren. Maar dat ook een roman als ‘Het diner’ van Herman Koch de bosjes in verdwijnt (altijd leuk als cadeautje voor het zwarte schaap van de familie dat wel carriere maakt), twee nieuwe strippenkaarten en in een bijna overal in te wisselen VVV-bon gewoon terugkomt, maakt het wel bizar. Je tikt een autoruit in, zadelt de eigenaar op met een hoop sores en als puntje bij paaltje komt, ben je niet eens in zijn spullen geïnteresseerd! Wel typerend voor een Gooise autokraker…
Je voelt je bijna beledigd, maar ook wel wat bezorgd: als een crimineel voor zo weinig meerwaarde al zo’n rotzooi veroorzaakt, hoe ver gaat-ie als hij er echt beter van kan worden?
Natuurlijk ben ik blij dat de tas bijna onaangeroerd terug is, maar voor hetzelfde “ geld” was-ie in het water verdwenen. Het maakt je rijp voor een pleidooi voor de instelling van een dievengilde: gebruik geproportioneerd geweld, steel alleen uit auto’s als je echt wat weet te halen (TomToms, laptops, nieuwe mobieltjes), en scoor je dan per ongeluk geen laptop, doe dan tenminste de moeite om ook andere dingen van waarde te gelde te maken.

Stip op de horizon

April 1912. “ Kapitein: een stip op de horizon!” En voordat ze het wisten zat de Titanic op een ijsberg. Zo desastreus is het nu ook weer niet, en de staat van Teylingen zou ik niet willen vergelijken met het overmoedige geloof in de onzinkbaarheid van dit majestueuze schip. Maar wel merkwaardig is, dat er nu in de rapportages rondom samenwerking dan wel fusie van onze drie noordelijke buurgemeenten Noordwijkerhout, Lisse en Hillegom, ook de positie van Teylingen nadrukkelijk genoemd wordt. Fusie als 'stip op de horizon'.



Ik was van plan dit weekend er een heel venijnig stukje over te schrijven. Maar zaterdag viel dan toch met de gemeentelijke stukken een kopie van alle drie de rapporten van Ernst en Young op de deurmat. Kan ik over de bron ook mijn eigen oordeel vormen. Ze zijn inderdaad een archetypisch stukje consultancywerk. Ik kan dat soort rapporten inmiddels wel uittekenen. En vooral dat er een weinig scherpe lijn loopt tussen een gezonde visie, overtrokken ambitie en natte dromen.

Zonder dat de gemeenteraden van Noordwijk en Teylingen zijn betrokken, worden er wel boute aanbevelingen over een fusie van de vijf gemeenten gedaan. En dat in een tweestappenmodel, eerst niet-vrijblijvend samenwerken en dan fuseren, daar in vijf jaar naar toe gewerkt zou moeten worden. En dat daar nog voor de komende raadsverkiezingen over besloten moet worden. Pardon, Meneer Balemans van Ernst en Young? Droomt u nog lekker even verder? Denkt u nu echt serieus dat, na drie jaar hard werk om van Teylingen een succes te maken, ik dat als raadslid van Teylingen voor de verkiezingen nog ga inruilen voor een groter modelletje?

Daargelaten dat dit soort naïeve dagdromen een senior consultancytarief onwaardig is, bevatten de aanbevelingen voor de fusie nauwelijks een onderbouwing. “In relatie tot de gemeenten Leiden, Katwijk en Haarlemmermeer neemt een fusiegemeente fusiegemeente van de vijf in omvang de tweede plaats in, waardoor haar bestuurlijke positie en haar rol in de regio zal veranderen van volgend naar leidend.” Alsof puur op inwoneraantal leidersrollen worden genomen. Leiden is nu zeker niet het sterke regiocentrum dat op basis van haar inwoneraantal verwacht mag worden. Bovendien zal voor de Haarlemmermeer er weinig veranderen: Haarlem en Amsterdam blijven immers de belangrijker buren.

Meer van dat soort drogredenen: het rijk voert nu inderdaad extra beleid voor 100.000+ gemeenten, en een gemeente Bollenstreek zou 100.000+ worden, dus krijgt een Bollenstreekgemeente meer aandacht van het Rijk. Maar de 100.000+ gemeenten zijn wel gemeenten die over het algemeen allemaal een stedelijke problematiek kennen en daar is dat speciale beleid ook voor bedoeld. Maar vijf forensengemeenten met een sterk agrarisch accent (de greenport van het bollencomplex) blijven ook na een fusie een forensengemeente met sterk agrarisch accent.

De rapportage van Ernst en Young gaat sterk uit van groter = beter. Daar komen we bij automobielen, in de financiële sector, in het onderwijs en in de zorg anno 2009 net erg hard van terug. Ook de zeer recente rapportage over recente gemeentelijke herindelingen in Zuid-Holland schetst een “gezonde” bovengrens voor het succes van dit soort operaties. Laten we inderdaad liever volgen hoe het een gemeente als Westland (die andere Greenport) vergaat. En zolang een gemeente als Teylingen beter weet te presteren dan haar “grote” fusievoorbeeld lijkt het mij gezonder om nog even bij stippen op de horizon weg te blijven, totdat we beter weten wat er zich onder water bevindt.

TOP!

Drie weken voor de officiële opening van sporthal ‘ De Korf’ was gisteravond de laatste wedstrijd van het eerste eredivisieseizoen van TOP. Voor TOP stond er niets meer op het spel, maar het is al een hele prestatie dat ze zonder beslissingswedstrijd als debutant in de hoogste divisie kunnen blijven. Voor de tegenstander, Deetos, was een punt nodig om uit de gevarenzone te blijven. Tweehonderd man publiek mee, met dweilorkest: ik was doof toen ik thuis kwam! Maar ondanks dit fanatieke gesupporter is het wel beschaafd: veel ernstiger dan “Deetos moet een liedje zingen, hi-ha-ho!” werd het niet.
Ik heb er de (korf)ballen verstand van, en was ik blij naast Hans Goudsmit, zelf ook een ex-korfballer, te zitten. Al had zelfs hij het soms te kwaad met mij uit te leggen wat de scheids nou weer had besloten. Wil je bij een voetbalwedstrijd nog wel eens een fase hebben dat je denkt: wie haalt er koffie/bier, bij korfbal moet er binnen 25 sec gedoeld worden anders mag de tegenstander de bal hebben. En dat leidt tot een vrij snel spelletje. En bloedstollend werd het ook nog: stond TOP na 20 minuten met 10-5 voor, Deetos kwam aardig bij en na een nek-aan-nek race eindigde de wedstrijd in 20-20. Aangezien die voor Deetos betekende dat er geen beslissingswedstrijd hoefde te worden gespeeld, brak er een uitzinnige hospartij uit.
Kortom, ik heb me prima vermaakt. De nieuwe sporthal ziet er ook sober, maar wel goed uit. Hij heeft zelfs een klimmuur! Kortom, ’t is helemaal TOP