Mooi ritje

Met een rol 'Het moet eerlijker'-posters onder mijn arm zaterdag op de fiets om een uur of 11 heel Voorhout door; alle leden van een poster voorzien. Koud, maar droog. Voorhout s'eveille, met een knipoog naar Jaques Brel. Ten minste, het sociaal-democratische deel ervan. Met een boterham in de hand, of met natte haren van onder de douche vandaag, of net aan de koffie, maar in het algemeen vrolijk, ontspannen, en niet te beroerd voor een praatje. Dat de verhoudingen in de eerste Kamer het provinciale verhaal helemaal wegdrukt, maar ook juist dat een linkse Eerste Kamer ongeveer de laatste dam tegen de rechtse horden zijn... 'k Houd wel van een een pluriforme partij.

de boer op

De Actualisatie van het bestemmingsplan buitengebied komt eraan, en dus vond de LTO het een mooie gelegenheid om de gemeenteraad van Teylingen eens mee op excursie te nemen. Een erg gevarieerde tocht, waarbij zowel de bollenteelt en -export, de vaste-plantenteelt en de veehouderij aan bod kwam.
Toch is het net meer als rond 2002, toen elke kweker er standaard wel 30% bij wilde. Wie nu uitbreidingsplannen heeft, wil er ook serieus mee aan de slag. Dat er hoop aan het veranderen is, is als je goed kijkt, ook wel te merken. Het is allang niet allemaal agrarisch meer: tussen de bollenbedrijven staan ook accountants, woninginrichting. En her en der staan ook best veel ‘te huur en ‘te koop’-bordjes. Oftewel: hoe houden we zowel het landschap open, geven we de grondgebonden activiteiten voldoende ruimte, maar voorkomen we dat we te veel ruimte verliezen aan bedrijven die niet op die plek thuishoren? Dat sommige bedrijven ook echt behoefte hebben aan uitbreiding, werd ons wel duidelijk. Bij de broeierij van Hedwig Damen aan de Jacoba van Beierenweg werd elke vierkante meter volgestouwd.

in de kas van Fa. H.C. Damen


Bij Marco van Noort in Warmond werd duidelijk, dat er ook flink geïnnoveerd wordt in de plantensector. Niet alleen nieuwe rassen veredelen, maar ook ontwikkeling van nieuwe voedingsbodems. Een goed nieuw product gaat maar zo’n 5,6 jaar mee. Kortom: druk je kosten, en vernieuw sneller dan de concurrentie. Een export van Scandinavië tot Portugal en van Groot-Brittannië tot aan de Oekraïne. Door gebruik van schelpen op de bodem heeft hij de verwarming in de winter met rond de 80% weten terug te brengen. Duurzaamheid met een keiharde business case. Indrukwekkend, maar met maar negen man personeel…

Marco van Noort licht zijn teelt toe voor zijn kas en op zijn land

Tot slot zijn we langs geweest bij de boerderijen van Fer Vergeer en Theo Warmerdam in de Hemmeerpolder. Mooie verhalen over hoe hun opa’s zich al in Warmond vestigden, maar ook vooruit kijkend naar hun kansen voor de melkveehouderij. Zij zoeken het vooral in een mooi product met een hogere marge: melk die rijk is aan onverzadigde verzuren, respectievelijk eigen kaas- en boterproductie. Dat ze daarbij ook nog stuk cultuurhistorie in leven houden, en wel door het MRIJ (Maas-Rijn-IJssel)-ras en Blaarkoppen te gebruiken.

Blaarkoppen op stal bij Theo Warmerdam van de Sophiahoeve

Geen kunstmatige kleurstoffen voor de boter van de Sophiahoeve, maar het mooie gele kleurtje komt wel ergens vandaan...

een buslading provinicalen

Ongetwijfeld de meest massale verkiezingsactie ooit voor de provinciale-staten van de Partij van de Arbeid in de bollenstreek. De campagnecoordinatoren van de afdelingen in de regio hadden de koppen bij elkaar gestoken, en zo kwam het dat een rode dubbeldekker - orgineel londens materieel- werd ingereden, volgepropt met rozen en ballonnen. Een rode tsunami van sociaal-democraten rolde door de winkelstraten. In Katwijk begonnen, waar het nog kil en winderig was. Weinig mensen nog op straat. Wel een eigenaardige ervaring, om bij het aanbieden van rozen te merken, dat sommige vrouwen echt naar hun echtgenoot kijken of ze hem in ontvangst mogen nemen. Daarna na Noordwijk getogen, al iets meer aanloop, en vervolgens Sassenheim, Noordwijkerhout, Lisse en Hillegom. Zelf ben ik na Sassenheim afgezwaaid (thuisfront had ook nog een paar prioriteiten).
Wat ik op straat dit keer trouwens hoorde, was vooral dat Job Cohen niet echt uit de verf komt als oppositieleider, en in Sassenheim dat het sluiten van de Ankerplaats toch echt niet zomaar kan. Gelukkig zit Marijke Haroun daar namens onze fractie al bovenop.

Mwt rozen de straat op in...

...Katwijk...

...Noordwijk...

...en Sassenheim



.

duidelijkheid

Een Afghanistan-debat waarin de PvdA nauwelijks geciteerd wordt (terwijl een jaar geleden het kabinet daar toch op sprong); een regionaal bestuurlijk overleg over gemeentelijke financien waarin een aantal sprekers zich niet aan de voorgeschreven 3 minuten spreektijd houdt maar 7 minuten aan het woord is zonder dat je achteraf kan zeggen welk punt gemaakt werd, een echtgenote die bij het thee zetten de rake opmerking maakt: "De PvdA moet weer gewoon Nederlands gaan spreken..."

Auw. Het gaat on de inhoud. Maar die komt alleen over in een 'aantrekkelijke verpakking'. Spreekvaardigheid is verdraaid lastig, maar toch wel een een kerncompetentie voor politici in de jaren tien...

Stilte voor de storm?

Nog nooit gebeurd: een commissie Ruimte die voor 21:00 is afgelopen. Het meest controversiele zat nog voor de commissie aan, namelijk een presentatie over de wens van AkzoNobel om op eigen terrein te voorzien in een groot deel van de eigen energiebehoefte. Afhankelijk van (in hun eigen varianten) het aantal en de grootte van de daarvoor benodigde windmolens, van 18% tot 82% reductie in CO2-gebruik. Nu is het energieverbruik van AkzoNobel best fors: het staat in zijn eentje gelijk aan 4100 huishoudens, dus ongeveer 2/3e van de woningen van Sassenheim.

Het plan is in elk geval iets om serieus naar te kijken; immers ons eigen PvdA-verkiezingsprogramma stelt dat binnen de gemeentegrenzen in 2015 ten minste 5% van de Teylinger energiebehoefte duurzaam binnen de gemeentegrenzen zou moeten worden opgewekt. Dit initiatief zou daar meer dan aan tegemoet komen. Maar een an ander is wel afhankelijk van de voor te leggen variant. Want als e 'kleintjes' met een vermogen van 0,8 MegaWatt al zo'n 100 meter hoog zouden worden, dan steekt een grote van 3 MegaWatt vermogen daar nog een stuk bovenuit.

De plas over

Ook al was ik voor mijn werk op pad, je kunt toch niet voorkomen dat je met een schuin oog en een politieke bril naar een land als de VS kijkt. Ik was in Seattle, Washington, dus het uiterste Noord-westen. Een ‘liberal’ staat, en met bedrijven als Boeing en Microsoft ook nog redelijk bemiddeld. Veel naaldbomen, dus het doet aan als het grote broertje van de Ardennen. Toch ook nog best wat militairen in woestijnoutfit op straat, dus de impact van een oorlog in het Middeen-Oosten is wel zichtbaarder. Een reisleidster die bij het restaurant spontaan vroeg of ze het eten dat van de hele groep van 70 over was, mee mocht nemen naar een daklozenopvang. –Dat zou in Nederland niet eens meer als varkensvoer gebruikt mogen worden. En het bouwen: geen enkel probleem om een bouwblok van 25 verdiepingen tegenover een wijkje van maximaal 2 hoog te zetten. Wachtrijbegeleiders, die echt niet veel meer dan 3 dollar per uur zullen verdienen. Of nog erger: een sandwichman die, als Vrijheidsbeeld verkleed, reclame maakt voor een leningsaneerder. Een keuken van een sushirestaurant waar 20 man op nog geen 10 m2 sushi’s in elkaar draaien. Vreselijk? Nee, anders. Maar dan ben ik opeens wel blij met fatsoenlijke minimum lonen en een arbowetgeving. 'k Ben dus toch wel behoorlijk Europees / Rijnlands ingesteld.

Maar ook: de eerste Starbucks, ontstaan uit het verzet tegen de sloop van de Pike Street Fishmarket in de jaren ‘70. De markt staat er nog, in een sfeertje van begin vorige eeuw, en dankzij Starbucks heeft Amerika ook kennis weten te maken met wat goeie koffie is. ’t Is zowaar een heel cultuurtje geworden: Tully’s, Seattle’s best, op elke straathoek zo ongeveer kun je terecht voor een Cafe Latte met een double shot Rocky Mountain hazelnut syrup. Tja, maatschappelijk protest dat eindigt in een bakkie leut. Enige parallel daarmee met de ontwikkeling van het Malieveld van Troelstra en de thee van Job Cohen?

leesvoer voor boven de Noordpool

Ben een weekje voor mijn werk naar Seattle (VS). eerste keer de oceaan over, dus is weer nieuw en spannend. Ik ga op reis en neem mee...

• een lading podcasts rondom Geert Maks 'In Europa';
• de laatste HP/De Tijd, met op de cover ' waarom job Cohen in twee maanden vertrekt';
• een non-fictieboek over Cyberoorlogsvoering. Erg actueel nu met de wikileaks.

Rob Wijnbergs 'Mijn tafelheer heet Plato' (een verwijzing naar de Wereld draait door) heb ik al aardig doorgespit. Amusant boekje, met een aantal treffende observaties. Vooral die van 'Het kapitalisme bestaat nog omdat het socialisme het steeds weer komt redden.'

Wens voor 2011

We zijn in de kerstvakantie het Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam geweest. Met de tweeling van 10 een schilderij van Kees van Dongen te bekijken, of de ‘Misfits’ van Hella Jongerius te bespreken, dat is wel onbetaalbaar. Ook als dat duurder zou worden, persoonlijk kan ik kan me veroorloven mijn credit card daarvoor uit te trekken. Als dat nodig zou worden. Ik vrees, dat ook met credit card dit soort tentoonstellingen spoedig niet meer te bezoeken zullen zijn, domweg omdat ze niet meer kunnen worden georganiseerd.
’t Is crisis, dus dat de culturele sector ook de broekriem moet aantrekken, is logisch. Het gaat echter meer lijken op een strijd in doodsnood. ‘Zuerst das Fressen, dann die Moral’ stelde Brecht al in de Dreigroschenoper. In de basis betekent het, dat je niet mag verwachten dat mensen zich beschaafd gedragen als aan de basisvoorwaarden om in leven te blijven niet is voldaan. Tot zover de piramide van Maslow. Maar trek ’m nu even door: Houdt dat ook niet in, dat na het (vr)eten nog steeds de moraal moet komen? Dat er nog steeds ruimte moet zijn na een materieel aardig welvaartsniveau voor een culturele verrijking? Het verheffingsideaal lijkt een vies woord geworden, landelijk worden subsidies afgeschaft, de BTW op cultuur omhoog geschroefd. Klassieke veldheren zworen al bij de tangbeweging om hun vijand te verslaan, en zo lijkt de regering ook geïnspireerd om de kunsten aan te pakken.
In Teylingen gaat dat niet om elite-kunst. Het gaat om de mogelijkheden om om de hoek kennis te maken met podiumkunst in het Onderdak en het Trefpunt, om schoolkinderen in de bibliotheek zich bewust te laten worden dat Google en Wikipedia ook niet de absolute waarheid zijn. De moties van de Partij van de Arbeid hiervoor hebben het bij de gemeentebegroting 2011 niet gered, we hebben alleen steun van de ChristenUnie gekregen.
Wat hoop ik voor 2011? Dat elk dorp in Teylingen een bibliotheek kan houden. Dat een vrijwilligersorganisatie als het Onderdak een aantrekkelijk aanbod aan voorstellingen zal kunnen blijven bieden. Dat een rijke gemeenschap als in Voorhout, Sassenheim en Warmond zich met recht ook cultureel rijk zal kunnen blijven rekenen.

leesvoer voor onder de kerstboom

1) Essential SharePoint 2010. 'k Moet tussendoor toch ook mijn ICt-kennis bijhouden.
2) Het interview met Job Cohen in de Vrij Nederland. Maar pas nadat de kerstpuzzel van Jelmer Steenhuis af is.
3) Rob Wijnberg, 'En mijn tafelheer is Plato'. Zeg het vervolg op 'Nietzsche en Kant lezen de krant'.

En dat was 1.

Toch raar, ik ben meestal wel een teamplayer en op zoek naar de consensus. Maar donderdag heb ik voor het eerst in mijn politieke loopbaan in mijn eentje de partijlijn niet gevolgd. Betreft: een ingediende motie van treurnis tegen Wethouder van der Zon, in verband met zijn optreden in het dossier Ondernemersfonds. Over draagvalk, terugnemen van het voorstel en de bejegening van enkele insprekers in de commissie BFT. Leo van der Zon is best scherp aangepakt in het debat rondom de tarieven 2011. Daar heb ik ook geen enkele moeite mee en daar was ook wel enige aanleiding toe. Waar ik wel grote moeite mee had, is om dit ook gelijk in een motie tegen een persoon te willen neerleggen. Naar mijn mening grijp je naar het instrument motie tegen een persoon als de andere kanalen, en naast het informele vooral die via het publieke debat, zijn uitgeput. Dat is niet zo: ik zie nog zoveel ruimte.
Ik heb zelf in het verleden ook wel eens een motie van treurnis voorbereid, maar dat was in een veel zwaarder dossier (toen Trias zich een week na het roerige debat van 2004 omtrent de Agnes, waarbij het toenmalige college van Voorhout met alle portefeuilles wapperde). En ik ben er ten volste van overtuigd dat de verhoudingen tussen de college en raad, oppositie en coalitie, gezond moeten zijn om het debat op een goede manier te kunnen voeren. Het aannemen van deze motie zou daar absoluut niet aan hebben bijgedragen, ik vind een te zwaar middel om een signaal af te geven. En naar mijn inschatting ook uiteindelijk het tegenovergestelde effect hebben, namelijk dat de coalitie helemaal de rijen gaat sluiten en het debat doodvalt.

Ik heb donderdagavond lang getwijfeld hoe ik zou stemmen; loyaliteit aan het fractiestandpunt en hoe ik zelf vind hoe politiek/bestuurlijk met elkaar om te gaan streden om de voorrang. Uiteindelijk was de verwoording zoals Rose-Marie Keijzer (D66) het deed, ook mij uit het hart gegrepen en dat heeft de doorslag gegeven.

Ik heb in een stemverklaring ook aangegeven waarom ik ben afgeweken. En dat ik binnen de PvdA daarmee nog wat op te lossen heb, zij dan zo. Het was donderdag met voor of tegenstemmen bij deze motie toch het kiezen tussen twee alternatieven die ik beiden niet wilde, een verlies-verlies situatie, maar je bent als gemeenteraadslid nu eenmaal benoemd om je uit te spreken.

radeloos, reddeloos, redeloos?

Nee, zo erg is het niet. Maar Dig Ishta, befaamd sociaal-democratische campagneleider, lid van het partijbestuur en vorige week dinsdag op bezoek bij de PvdA-afdeling Teylingen, had ook niet het antwoord hoe het tegenzittende landelijk tij voor de PArtij van de Arbeid te keren. Ja, de peilingen zijn niet gunstig. Ja, Alexander, Femke en Emile staan meer in de picture dan Job. Ja, er zit spanning tussen de klassieke sociaal-democratische achterban en de hoger opgeleide sociaal-liberalen. Ja, PVV-stemmers zijn ook bij de PvdA weggelopen en we moeten ook voor een deel van hen een overtuigend verhaal hebben als we terug willen komen.

vlnr Dick van der Meer (secr), William Lengton (vz), gastspreker Dig Ishta, Johan Stins (penn.)

En ja, het gaat niet alleen om de inhoud. De inhoud kan je in de weg staan, als die te gedetailleerd en te genuanceerd en te veelomvattend is. Wij PvdA'ers houden van inhoud en van detail en van nuance. Surprise: het gaat ook om de vorm, en "we" moeten weer in vorm raken.

Toen moest Dig weer weg. Greenpeace-actievoerders uit een bezette bouwkraan bij een kolencentrale in aanbouw zien te bewegen. Oftewel: hoe een klein stukje landelijk nieuws je afdlelingsbijeenkomst weer aardig kan inkorten.

Toch heb ik er wel een goed gevoel aan over gehouden. Het was een open gesprek. Je kunt als landelijk partijbestuur ook verkrampt volhouden dat alles goed gaat. Maar je kunt je ook kwetsbaar opstellen, zakelijk benoemen wat tegenzit, en ook aangeven waarmee je worstelt. En die eerlijkheid zal ook in de politiek uiteindelijk wel het langste duren.

Vorm en inhoud

Donderdag jl mocht ik Willem de Jong waarnemen voor de commissie Bestuur, Financien en Toerisme. Een klein primeurtje: de eerste 'echte' commissievergadering op locatie. Werkbezoeken genoeg gehad, maar dit was wel nieuw. Het betrof het herindelingsvoorstel / grenscorrectie met Kaag en Braassem, en de vergadering vond plaats op Camping Spijkerboor aan de oostzijde van de Kagerplassen. De provincie heeft in het herindelingsontwerp gekozen om alle campings aan die kant van de Kaag aan Teylingen toe te delen. Dit is voor Kaag en Braassem wel een onplezierige verrassing geweest, zeker gezien het feit dat de voormalige gemeente Alkemade in het verleden haar oog had laten vallen op het gehele Lage Land. Het was te merken dat de sommige aanwezige politici nogal geirriteerd en blijkbaar zeer teleurgesteld waren. Zelfs een in mijn ogen nogal onschuldige opmerking van mijzelf om ervaringen rondom burgerparticipatie te delen werd ervaren als "zeer aanmatigend". Laat ik het maar opvatten als een compliment; mijn valkuil is immers, dat ik nog wel eens ' te diplomatiek' en te relativerend ben ;-) Voor de goede orde heb ik mijn excuses wel aangeboden dat ik het zeker niet aanmatigend bedoel.
In elk geval zouden alle campings onder 1 bestuur en beleid moeten vallen. Of dat Teylingen of Kaag en Braassem is, is daarbij van iets minder belang. Uiteindelijk waren de Teylinger fracties het er allemaal over eens dat we ons kunnen vinden in het herindelingsontwerp en de onderbouwing, niet omdat we zouden hebben 'gewonnen' , maar omdat dit de wens van de betrokken ondernemers en de (Teylinger) bewoners het beste weerspiegelt. Enige verschil van inzicht was of Teylingen de provincie wel of niet formeel van onze instemming in kennis zou stellen.
Wat ik uiteindelijk aan dit hele proces jammer vind, is dat van het begin af aan we vanuit de raad en griffie in Teylingen de contacten met de raad van Alkemade , later Kaag en Braassem hebben gezocht. Eerst om het gezamenlijk te organiseren, later uitnodigingen gestuurd voor wat Teylingen zelf organiseerde, en nooit daarop een positieve response. Mijn interesseert de vorm, formeel of informeel, daarin minder dan dat je elkaar op de inhoud zoekt. Immers, we hebben in de regio meer met elkaar gemeen dan dat we verschillen. Er zijn nog dossiers genoeg waar we appels moeten schillen, ik noem maar de Rijnlandroute, de rijn-Gouwelijn en de regionale woonruimteverdeling. Dat laatste is een dossier waar de gemeente Kaag en Braassem zelf ook de pijn voelt van het onder-2-beleidskaders vallen.

Deja vu

Op de 46e stamtafel van Noordwijk stond een klassiek-woelig onderwerp op de agenda: gemeentelijke herindeling. Nog altijd wordt er vanuit het provinciehuis met zachte doch dwingende hand voor de Bollenstreek gestuurd om " na te denken over haar bestuurlijke toekomst". Nu werken de bollenstreekgemeenten al best veel samen, onder andere met de sociale dienst, de Greenport Ontwikkelingsmaatschappij en het regionaal investeringsfonds. Maar of dat in de ogen van de provincie genoeg is en in het juiste tempo, is nog altijd niet zeker. Als bovendien de Rijksplannen om het aantal gemeenten fors te reduceren doorgaan, dan komt de Bollenstreek daar ook niet in de huidige vorm mee weg.

Gisteren stonden in het Elfde Gebod, grand-cafe van de hotels van Oranje in Noordwijk, vooral Noordwijk en Noordwijkerhout centraal. Een interview met de Noordwijkerhoutse Wethouder Alfred Morssink in het Leidsch Dagblad had de discussie al redelijk opgestookt. Ook de Noordwijkse wethouder Leon van As kwam met een vergelijkbaar verhaal: herindeling was vooral gunstig voor de bureaucraten, samenwerking tot op zekere hoogte prima, maar voor de rest kan Noordwijk prima haar eigen boontjes doppen.

Organisator Hans van den Berg, oud-Voorhouter , had mij gevraagd om te vertellen over het leven-na-de-heirndeling in Teylingen. Ik heb betoogd dat in mijn ervaring de huidige gemeente Teylingen beter functioneert dan de voormalige gemeenten afzonderlijk. Maar ook dat dat nog niet betekent dat elke vorm van schaalvergroting dus ook een succes is.

De discussie daarna had voor mij wel een hoog deja vu gehalte: veel van de argumenten voor en tegen waren dezelfde als die ik in 2004-2005, toen onze eigen herindeling eraan kwam, hoorde uitwisselen. En nee, het hoeft niet duurder en slechter te worden. En ja, het contact tussen lokale politici en burgers wordt wel anders.

Maar toch, 's avonds was ik uitgenodigd bij de presentatie van de nieuwe prins Carnaval in Sassenheim. Wat Blijkt? Wordt Sassenheim tot Aswoensdag geregeerd door Prins Albert I. Ja, Albert Vink, de voormalig fractievoorzitter van de PvdA. Zo kan het dus ook in een herindelingsgemeente.

scheurtjes in het beton

Donderdag is de begroting 2011 voor de gemeente teylingen aangenomen. Al een aantal jaren hebben we als gemeenteraad geen wijdse en meeslepende algemene beschouwingen op dat moment; dat zou moeten gebueren bij de kadernota vlak voor de zomer. DIt jaar is -wat er voor doorgegaagn- gevoerd rondom het coalitieakkoord. Dus bleef de vier uur vergadering voor ' tehcnisch ' van aard.
Voor Willem de Jong en Marijke Haroun - als PvdA-woordvoerders financien en welzijn- was het knap frustrerend dat de moties en amendementen van de PArtij van de Arbied door de coalitie vrij snel terzijde werden geschoven. Geen inflatiecorrectie op het OZB-tarief en voor de drie doelgroepen die we hadden gekozen om nog iets te verzachten aan bezuinigingen - de vrijwilligers van theater 't Onderdak, de clienten van de WMO en de bibliotheken - kregen we behalve bij de ChristenUnie geen poot aan de grond. Zelfs collega-oppositiepartij TriLokaal noemt de bezuinigingen 'evenwichtig'. Dus mochten uiteindelijk de bibliotheken in Voorhout en Warmond dicht moeten: wij hebben in elk geval geprobeerd het tegen te gaan.
Maar is de coalitie ondanks numerieke overmacht nu echt zo in beton gegoten? Is alles zo geregisseerd als de titel van het coalitieakkoord 'Regisseer en bereik meer' suggereert? nee, er zitten toch een paar haarscheurtjes in het beton. D66 vraagt per motie extra vinger aan de pols bij de gesprekken van VVD-wethouder Lambregts met de sport- en cultuurverenigingen; Reny Wietsma (CDA) vraagt D66 of ze daarmee uitspreken geen vertrouwen in de wethouder te hebben. Rene hartvelt (D66) antwoordt ontwijkend, dat het CDA haar eigen mening mag hebben. 2e scheurtje: D66 wil per amendement een passage uit het coalitieakkoord (!!) over de ontwikkeling van nieuwe bedrijventerreinen in de tekst van de begroting brengen en de VVD verkeert in grote consternatie. Er is een schorsing voor nodig om alle figuranten weer op de juiste plek op de set te krijgen en de film kan weer rollen. Amendement toch unaniem aangenomen. Als oppositie is zoiets wel amusant om te zien, maar liever had ik gezien dat maatregelen die Teylingers werkelijk raken in de raad enige ophef hadden veroorzaakt.

kom je daar je bed voor uit

Ik ben nog steeds aan het herstellen van een griepje. Snel buiten adem, alles kan pijn doen, maar de koorts is weg en de zakdoekenconsumptie daalt. Donderdagavond heb ik daarom ook het overgrote deel van de gemeenteraad gemist. Ten minste, in lijfelijke aanwezigheid. Met teylingen.tv wel de vergadering gevolgd, totdat het punt van de zondagsopenstelling begon. Omdat het tot het allerlaatste moment onduidleijk was hoe de interne verdeeldheid binnen de VVD nu precies lag, heb ik me toch maar aangekleed en ben voor dit ene agendapunt naar de raadszaal getogen. Het leek spannend te worden: PvdA, CDA, Trots op Nederland en de ChristenUnie waren teggen verruiming, D66 onomwonden voor, TriLokaal 1-om-1 verdeeld. 11-5 dus totaan de verdeling van de VVD. 2 'dissidenten' waren genoeg. Het werden er 6. Eindstand: 17-8. Kortom: de vrees dat ik door mijn afwezigheid de Voorhoutse en Sassemse middenstand zou laten zitten, bleek uiteindelijk niet nodig te zijn geweest (maar ben toch blij dat ik gegaan ben: better safe than sorry, zoals de Engelsen het mooi uitdrukken)
Slag gewonnen, de oorlog gaat over 2 jaar verder. Want dan wordt de behoefte aan de zondagsopenstelling opnieuw bekeken. Zou me echter ook niets verbazen als het dan nog even uitgerekt wordt tot na de volgende verkiezingen.
Frans Nederstigt (CU) had in elk geval en heel mooi betoog over vrijheid-in-gebondenheid, en de wet die de mens dient ipv andersom. Verwijzingen naar Marcus 2 en John Locke, om ook de verbinding met het liberalisme en het ' social contact' te maken. Geen speld tussen te krijgen, en D66 kwam ook niet met meer dat de Sjabbath toch op zaterdag viel ipv zondag... Dan mis je pointe wel. Ik hoop in elk geval dat ook de andere nieuwelingen zullen doorgroeien naar dat niveau van betogen.

O ja, ik mocht ook nog een heel mooi boeket in ontvangst nemen vanwege mijn 10-jarig jubileum als raadslid. Dank!

A la vie, Wim van den Ende

Maandag hebben we voor het laatst afscheid genomen van Wim van den Ende, burgerraadslid in de commissie Welzijn in de vorige raadsperiode van Teylingen en eerder ook gemeenteraadslid voor D66 in Sassenheim. Een indrukwekkende middag: hij was duidelijk geliefd. Een volle dorpskerk, en zelfs buiten hebben veel mensen via beeldschermen moeten volgen wat er binnen gebeurde.
Het verdriet was groot, maar niemand was meer echt geschokt: Wim was al 1,5 jaar ziek en wist van het begin af aan dat zijn kansen op herstel miniem waren. We hebben in die 1,5 jaar nog wel wat gecorrespondeerd. Ik stuurde hem kaartjes als we weer eens in Italie waren, omdat we een passie voor dat land deelden. Zo nu en dan kwam er weer een kaart terug, of via Rose Marie Keijzer een verslag of bericht. Zelfs toen hij achteruit ging, zag hij de lichtpunten van de liefde en zorg die hem omringden.
Als commissievoorzitter Welzijn heb ik veel respect gekregen voor Wims bijdragen. Hij was in zijn burgerlidmaatschap het levende bewijs dat dat geen tweederangs positie is: hij kreeg de commissie aan hedt luisteren en maakte het de wethouders af en toe ook knap lastig. Een meester in het woord, zowel mondeling als op papier.
Zijn motto: " In de stap ontvouwt zich de weg." Ook wel een hele mooie opvatting voor de politiek: het is geen kwestie van het stipt uitvoeren van een van te voren bedachte planning, het proces biedt je ook nieuwe inzichten en daar moet je wat mee. En het proces kent net zoveel waarde als het resultaat; is ook deel van het resultaat.
Wim, in de 62 jaar onder ons heb je goede dingen en een hechte familie moeten achterlaten. Je hebt een rijk leven gekend. In 62 jaar heb je net zoveel, zo niet meer gedaan als een ander in 90. Ik ben dankbaar dat ik daarvan in je buurt een stukje heb mogen oplopen.

recht om te zwijgen

geert Wilders tijdens zijn strafzaak: Het is toch merkwaardig dat de kampioen van de vrije meningsuiting zich beroept op zijn zwijgrecht. Deed-ie dat maar iets vaker...

Je hoeft niet telegeniek te zijn voor media-aandacht

Zowaar dat kleinste, onooglijkste zoogdiertje van allemaal haalt meer dan een halve pagina Leidsch Dagblad. Oftewel: Warmonds bioloog vangt binnen een paar uur een exemplaar van dit bedreigde diertje op het eiland Koudenhoorn. En dan nog wil wethouder Van Velzen een 'onafhankelijk' onderzoek door een niet-met-Warmond-verbonden bureau om de aanwezigheid van deze besstjes op Koudenhoorn voor eens en voor altijd aan te tonen - of niet, want het is wel een streepje door een deel van de plannen voor Koudenhoorn. Hm, die zijn toch het snelst klaar als ze te rade gaan bij ... - maar da's te voorspelbaar volgens de wetten van de soap opera.

De Soap van het CDA-congres

Zaterdag tussen de bedrijven door toch nog wat speeches van het CDA-congres meegepikt. Geen 'feestje van de democratie' zoals Maxime Verhagen het in zijn opgeluchte euforie noemde. Wel voldeed het aan alle dramatische wetten van de soap opera: hoe gaat het maandag verder met Ad en Kathleen? Betoond respect van vertrekkend leerling Camiel aan de blijvende meester Maxime (maar de at your service hebben we 8 jaar geleden al uit den treure gezien), de stemprocedure ter discussie gesteld door indieners van een resolutie, de oude wijzen waren tegen en boven de zaal hing de geest van hem-die-niet-genoemd-mocht-worden. Politiek met een vermaaksgehalte van Twente-Tottenham Hotspurs. En de einduitslag had ik bijna goed voorspeld: 68-32 ipv 70-30.

N.B. @Martijn: ik heb je bijrol gemist, maar heb me laten vertellen dat die best puntig was a la Geen woorden, maar daden.

waar Voorhouters nog wel invloed op hebben.

Waar de kaarten rondom de bezuinigingen al behoorlijk geschud zijn - coalitie sluit rijen-, rondom de opening op zondag van de winkels valt er nog wel degelijk wat te beinvloeden. Waarschijnlijk komt het in de volgende commissie BFT in oktober aan bod.

Teken de handtekeningenlijst bij een van de vele winkeliers die aan de actie meedoen, of zaterdag as. op de braderie. Maar praat er ook over met je buren, je familie, op verjaardagen, op het schoolplein. Want wat op het eerste gezicht meer flexibiliteit voor de klant lijktbetekent uiteindelijk een verschraling van het winkelaanbod. Er zal niet zozeer meer omzet gedraaid worden, maar er zal een verschuiving van de zaterdag naar de zondag plaatsvinden. Dat betekent uiteindelijk voor dezelfde omzet meer arbeidsuren, of het verliezen van omzet aan de landelijke grootgrutter waar je toch al geen medelijden mee hoeft te hebben. Daarentegen hebben de kleiner ondernemers het best lastig, na de bouwoverlast van de nieuwe Agnes, de waterleidingaanleg en de reconstructie van de Herenstraat. Ze zitten niet bepaald te wachten op een nieuw soort ondernemersrisico van overheidswege.

Ik heb geen medelijden met ondernemers die het niet redden omdat ze niet vernieuwen. Maar ik zou het doodzonde vinden als die ondernemers die in de Herenstraat wel degelijk in de weer zijn met nieuwe producten, met investeren in hun zaak en hun omgeving, onevenredig benadeeld zouden worden door een dogmatische vorm van ' vrijheid'.

Waarom deze oproep? Omdat een van de ondernemers, die ik er zaterdag over sprak, aangaf dat heel veel mensen voor hun argumenten open staan. Van een eerste reactie : " De zondagsopenstelling is toch handig?" laten ze zich makkelijk overtuigen om te tekenen als ze de consequenties voor de kleine ondernemers horen.

"Maar in Warmond heb je wel voor de openstelling gestemd!", zou je me tegen kunnen werpen. Ja. klopt. Maar daar was het gekoppeld met een impuls voor het cultureel toerisme: meer loop op zondag in het dorp, dus hopelijk meer bezoekers aan de galeries. En een plan waarin de ondernemers het culturele leven van Warmond ook extra zouden stimuleren. Dat heeft me overstag doen gaan. We wachten trouwens nog steeds op de uitwerking daarvan...

voor meer info: zie ook het artikel van Joep Derksen hierover